Verslagen co-sponsoren

Harrie Vestjens over de locatie, aids en het kerkhof

februari 2007

Op dinsdag 20 februari bracht ik samen met Hans en vriend Cees een bezoek aan de VKK. Ik had een gesprek met ’onze’ Anna, die vertelde hoe zij zwangere vrouwen en meisjes overhaalde deel te nemen aan gespreksgroepen. Dat gaat als volgt. Een team trekt de locatie (township) in en klopt bij iedere deur aan om zwangere dames uit te nodigen voor een groepsgesprek over van alles en nog wat. Het woord aids komt bij die uitnodiging niet ter sprake. Tijdens het groepsgesprek worden, onder het genot van koekjes en fris, allerlei vrouwelijke problemen besproken om de sfeer wat open en vertrouwelijk te maken. Dit moet na verloop van tijd uitmonden in een gesprek over aids, testen en de gevaren voor de baby en hen zelf bij een positieve uitslag.

Kinderen die met het aidsvirus geboren worden en niet behandeld worden, hebben een levensverwachting van twee jaar. De begraafplaats in Vaalwater geeft veel voorbeelden van kinderen die op zeer jonge leeftijd aan aids zijn overleden.

Taboe
Als iemand positief blijkt, wordt een behandelplan opgesteld. Het uitvoeren van dat plan is echter niet eenvoudig, omdat op aids en alles wat daar mee samenhangt nog steeds een grote taboe rust in Zuid – Afrika. Mensen gaan bij ziekte vaak nog eerst naar de traditionele genezer die voor relatief veel geld drankjes voorschrijft. Deze drankjes (muti’s) veroorzaken veel nier- en leverproblemen en diarree. De doodzieke mensen zoeken tenslotte hulp bij de reguliere gezondheidszorg, maar vaak is het dan al te laat.

Op de betere scholen wordt wel aan aidsvoorlichting gedaan. Daar wordt het ABC van de preventie er goed in gehamerd.

A: abstain – geen seks
B: Be faithful – niet vreemd gaan
C: Condooms, zijn vrij verkrijgbaar

Golfplaten
We hadden samen met Anna een gesprek met enkele dames die de VKK bezochten. Tijdens de middaguren bezochten we de locatie. De temperatuur was ergens boven de 35 graden. De eerste huizen in de township zien er heel behoorlijk uit. Ze hebben elektriciteit, water en sanitair, maar zijn naar onze begrippen wel erg klein. Hoe verder we het dorp in trekken, hoe slechter de woningen. Uiteindelijk bestaan ze uit niet meer dan vier golfplaten wanden en een dito dak. En dat in een temperatuur van boven de 35 graden, zonder water, elektriciteit en sanitair. Alles in één ruimte, dat volgens Anna het verkeerde voorbeeldgedrag geeft.

Tenslotte bezochten we de begraafplaats. Indrukwekkend.